loader image
Ringsling draagdoek

Ringsling draagdoek

Ik heb spijt. Niet gewoon een beetje, maar best wel veel. En nu weet ik dat er ooit een ‘wijze’ was, (wiens naam ik ben vergeten) die zoiets zei als spijt is de tweede fout. Dus probeer ik -met mijn gezonde verstand- mijzelf toe te spreken om geen spijt te hebben, maar dat ik gewoon ‘onwetend’ was. Het gaat om de ringsling. Zo heet de draagdoek die je hier ziet, daarmee had ik echt heel veel eerder willen kennismaken. Ik denk zelf zo een tien jaar. Spijt dus, dat ik niet verder heb gekeken dan mijn neus lang was. Het ging namelijk zo, ik had vorige week twee dagen scholing over draagdoeken. ‘Ja, twee hele dagen’, zei ik mijn man op zijn verbaasde blik een paar maanden geleden. Twee dagen scholing achterelkaar gebeurd namelijk niet vaak op mijn vakgebied. Die paar woorden waren zichtbaar niet voldoende en ik stak een relaas af. De gemiddelde tot grote babyzaak verkoopt twee soorten draagsystemen. Voorgevormde buikdragers (twee merken) en de rekbare draagdoek (1 merk). Maar je hebt dus nog veel meer soorten en nog meer producenten per soort. Het is net als bij de bakker komen en daar maar twee broden zien en dat ik mijn klanten wel kan vertellen wat je nog meer kan maken met bloem, gist en een oven, maar niets kan aanbieden of laten zien. Die scholing ‘moest’. Ik reisde af naar de andere kant van het land en toen werd ik dus verliefd, vooral op deze doeksoort. Hoeveel meters, kilometers heb ik niet afgelegd met een van mijn kinderen op de heupen?
Terwijl ik mijn handen vrij had kunnen hebben. Doek om, drie trekjes aan de doek om hem goed op de schouders te krijgen, en klaar zou ik zijn geweest. Ik maak deze detailfoto van de ringslingdoeken. Want in twee volle dagen, leer je ook details. Ik weet nu dat ringslings op een van de drie manieren zijn afgewerkt; geplooid, ongeplooid en gevouwen. Die derde op de foto (licht&gevouwen) is bijvoorbeeld zeer geschikt voor vrouwen met een lang bovenlijf. En die tweede past weer beter bij vrouwen met een wat ‘vollere’ schouder/lichaamspostuur.
Ik ben dus weer wat wijzer geworden, niet alleen over draagdoeken ook over mijn eigen beperkingen. Soms weet je niet wat je niet weet. Had ik dit maar geweten of een kleine tip gehad om even verder te kijken dan mijn neus lang was. Wat ik nu met deze informatie ga doen? Ouders ONGEVRAAGD tips geven 

😉 of een stapje verder en echte adviezen tijdens een draagdoekconsult.

Van slapen in draagzak naar slapen in een eigen bed

Van slapen in draagzak naar slapen in een eigen bed

“In ieder geval is onze opzet volledig geslaagd; in een maand slaapt ze bijna alle slaapjes in haar bedje, en op het kdv slaapt ze prima. Dragen in de bondolino is weer leuk ipv. een dagelijkse noodzaak.
Bij deze wil ik je dan ook hartelijk danken voor je hulp en vooral voor het zelfvertrouwen dat je ons gegeven hebt”

Zo eindigt het laatste mailtje, dat als eerste klaar stond in mijn inbox. Als het zou kunnen, voelde ik de dopamine toenemen in mijn hersenen. (dopamine is een neurotransmitter die een rol speelt in het ervaren van beloningen)
Hier word ik toch zo gelukkig van! Heel stiekem wil ik best wel toegeven dat het een beetje bluffen was, toen ze zes weken geleden voor het eerst contact met mij opnamen

Hun hulpvraag had betrekking op hun dochter, ze wilde graag haar leren inslapen in haar bedje en niet meer in de Bondolino. Bondolino is een draagzak, waar dit meisje -aan haar moeders lichaam- uren in kon slapen. Maar kleine meisjes worden groot en zwaar en sommige moeders moeten weer aan het werk.

Met ouders heb ik een plan gemaakt. Niet meer in laten slapen in de huiskamer of tijdens het wandelen buiten, maar alvast leren inslapen in haar eigen slaapkamertje. Vervolgens met een slaapje per dag (moeder koos het eerste ochtendslaapje) leren in haar bedje in te slapen. Moeder bleef in de kamer tot haar dochter sliep. Na een aantal goeie dagen inslapen van dat eerste slaapje, gelijk doorpakken met het tweede en tot slot met het derde dagslaapje.

Als ik haar toestemming vraag om de zinnen te gebruiken voor een facebook berichtje, mailt ze mij -naast haar akkoord- dat de kinderdagverblijf medewerkers vandaag hadden gezegd dat ze zo makkelijk is en zo goed slaapt. Een complimentje van een kinderdagverblijf medewerker op de koop toe, dat geeft deze moeder vast ook een extra portie dopamine in de hersenen