loader image
Hoe voelt inbakeren voor een baby (voorheen inbakeren precies baby doet)

Hoe voelt inbakeren voor een baby (voorheen inbakeren precies baby doet)

“hihihi” ik heb mijn telefoon in de hand en sta te grinniken in de keuken. Mijn man vraagt wat ik lees. “Een berichtje van een moeder” antwoord ik zonder op te kijken. “Haar dochter heeft voor het eerst zonder zuchten, steunen en kreunen de nacht doorgeslapen dankzij mijn ‘dwangbuisje'”.

“Door een Puckababy?” vraagt hij belangstellend. “Nee, bijna goed, door een Pacco” zeg ik lachend. Ik heb nu al vijf jaar mijn eigen praktijk, inmiddels kan hij aardig meepraten over mijn ruime hoeveelheid uitleendoeken. Vrijwel alle uitleendoeken heb gekregen. Ik denk dat de helft van de fabrikant komt, om ouders goed geïnstrueerd mee te laten kennismaken. De andere helft komt van ouders, die ze zo beschikbaar hebben gesteld voor anderen die met hetzelfde probleem zitten.

‘Dwangbuisje’ heeft dus een naam, maar de moeder in kwestie was deze vergeten. Ik kan mij trouwens ook heel goed voorstellen dat je niet voor een app-je even terugloopt naar de slaapkamer om op het labeltjes te kijken hoe hij ook alweer precies heette.

Dwangbuisje klinkt overigens wel heel zielig en dat is inbakeren niet. Om dat goed te begrijpen moet je je verplaatsen in een pasgeboren baby. De meeste baby’s hebben namelijk tijdens de zwangerschap de laatste maanden, weken steeds meer ruimtegebrek ervaren in de baarmoeder. Door dat ruimtegebrek neemt de druk op de huid toe. En dat is een heel mooi fenomeen, want zo leert die huid (in samenwerking met de hersenen) steeds meer prikkels te voelen en te verdragen. Wel zo handig als je straks geboren moet worden door een veel te nauw kanaal en opgepakt wordt door allemaal verschillende handen.

Wat je met inbakeren dus doet is het kindje terugbrengen naar die fijne tijd met die druk op de huid zoals in de buik. Ik denk dat de meeste ontspannen baby’s zonder die druk (en dus zonder te worden ingebakerd) prima slapen. Maar er zijn er ook een paar bij die in de weken na geboorte onrustig zijn en voor wie deze druk net even dat beetje ontspanning geeft om goed door of in te slapen.

Zo ook bij dit meisje, na vierenhalve week pruttelen, steunen en kreunen in haar slaap, lukt het om met de pacco rustig de slaap te pakken. Daarnaast was het ook geen probleem meer om haar na het voeden in haar eigen bedje te laten slapen. En voor wie denkt dat mijn werk er dan op zit, die heeft het mis. Want ik kan ouders wel leren hun dochter in te bakeren, maar ik denk dat inbakeren een fase behoort te zijn. Ik app dus snel wat data naar deze ouders om weer even langs te gaan en het dan te hebben over ‘uitbakeren’ en dan neem ik gelijk de pacco weer mee, voor het volgende gezin.

Van slapen in draagzak naar slapen in een eigen bed

Van slapen in draagzak naar slapen in een eigen bed

“In ieder geval is onze opzet volledig geslaagd; in een maand slaapt ze bijna alle slaapjes in haar bedje, en op het kdv slaapt ze prima. Dragen in de bondolino is weer leuk ipv. een dagelijkse noodzaak.
Bij deze wil ik je dan ook hartelijk danken voor je hulp en vooral voor het zelfvertrouwen dat je ons gegeven hebt”

Zo eindigt het laatste mailtje, dat als eerste klaar stond in mijn inbox. Als het zou kunnen, voelde ik de dopamine toenemen in mijn hersenen. (dopamine is een neurotransmitter die een rol speelt in het ervaren van beloningen)
Hier word ik toch zo gelukkig van! Heel stiekem wil ik best wel toegeven dat het een beetje bluffen was, toen ze zes weken geleden voor het eerst contact met mij opnamen

Hun hulpvraag had betrekking op hun dochter, ze wilde graag haar leren inslapen in haar bedje en niet meer in de Bondolino. Bondolino is een draagzak, waar dit meisje -aan haar moeders lichaam- uren in kon slapen. Maar kleine meisjes worden groot en zwaar en sommige moeders moeten weer aan het werk.

Met ouders heb ik een plan gemaakt. Niet meer in laten slapen in de huiskamer of tijdens het wandelen buiten, maar alvast leren inslapen in haar eigen slaapkamertje. Vervolgens met een slaapje per dag (moeder koos het eerste ochtendslaapje) leren in haar bedje in te slapen. Moeder bleef in de kamer tot haar dochter sliep. Na een aantal goeie dagen inslapen van dat eerste slaapje, gelijk doorpakken met het tweede en tot slot met het derde dagslaapje.

Als ik haar toestemming vraag om de zinnen te gebruiken voor een facebook berichtje, mailt ze mij -naast haar akkoord- dat de kinderdagverblijf medewerkers vandaag hadden gezegd dat ze zo makkelijk is en zo goed slaapt. Een complimentje van een kinderdagverblijf medewerker op de koop toe, dat geeft deze moeder vast ook een extra portie dopamine in de hersenen 

Van slapen in draagzak naar slapen in een eigen bed

Alleen leren slapen zonder huilen

“Beste Esther, Zie je dit bedje? Het wordt niet tot nauwelijks gebruikt en daar zouden we graag verandering in brengen.”
Het zijn de eerste zinnen uit een mailtje dat ik kreeg van de ouders van Jelte. Hij is negen weken oud en slaapt alleen goed in de armen van zijn ouders, zonder die armen gaat hij huilen.
Echt heel hard huilen en zijn ouders weten het dan niet meer;
WEL OF NIET LATEN HUILEN?

Ik mail ze het vragenformulier en leg ze vast uit dat Jelte te jong is om te begrijpen waarvoor dat bedje is bedoeld. Hij leeft nog op basis van reflexen, zijn lijfje bepaald wat hij doet en nodig heeft. Hij kan zichzelf niet kalmerend toespreken, hij kan nog geen verband leggen tussen dit mooie bedje en uitgerust wakker worden.

Zijn referentiekader is de buik van moeder, waar het heel fijn was. Als hij ” echt heel hard huilt” is hij echt heel erg ongelukkig, wil hij het liefst terug in die buik. Dat kan niet, maar als ouders bieden jullie het “second best”,namelijk jullie warme omhullende armen met zeer waarschijnlijk wiegende bewegingen.

Kunst is om jullie “armen” af te bouwen en het bedje te introduceren. Bij veel baby’s gaat dit vanzelf, maar sommige moeten een beetje worden geholpen.
Door het formulier in te vullen, kom ik meer over Jelte te weten. Wat vind hij lekker? Bij jullie thuis gaan we in gesprek over jullie manier van “opvoeden” en hoe voor jullie de perfecte situatie eruit ziet. Met mijn kennis over het babylijfje komen we dan tot een plan om hem ZONDER ECHT HEEL HARD HUILEN te leren slapen in dat mooie bedje.

Tot slot, klinkt misschien raar, maar het zou echt heel mooi zijn als Jelte op jullie armen slaapt, als ik kom. Dan kan ik zijn bedje nog even KORT opmaken, zodat hij een heerlijk veilig gevoel van druk onder zijn voetjes kan ervaren, net als zijn moeders buik 😉

Baby slaapt kort overdag

Baby slaapt kort overdag

Je volgt alle ‘rust-en-regelmaat-adviezen’ en je hebt geen twijfels over de voeding, toch slaapt je baby overdag maar kort, nog geen uur. Wat doe je dan?

Na één slaapcyclus (45 min.) is een baby meestal nog niet uitgerust, maar verder slapen lukt sommige baby’s niet. Hoe help je je baby langer slapen?

Verplaats je eens in je baby: Je voelt je nog zo moe en je wilt verder slapen, maar toch ben je wakker geworden: Onvrede, huilen, HELP!

Wil je als ouder een stapje vooruit, moet je soms eerst een stapje terug doen. In dit geval betekent dat als ouder even meer aanwezig zijn, om straks weer afwezig te kunnen zijn. Met andere woorden: heel veel veiligheid en comfort bieden aan je baby, waardoor zijn zelfvertrouwen groeit en hij leert: Hé, ik ben wakker, dat geeft niet, ik kan gerust weer verder slapen.

Hoe bied je een jonge baby veiligheid en comfort? Door aanraking en elke keer hetzelfde te doen. Als je baby na zo’n drie kwartier wakker wordt, leg dan je handen op zijn buik en armen of op zijn hoofdje. Sus en vertel dat hij verder moet slapen. Het is heel goed mogelijk dat dit aanvankelijk niet werkt, dan haal je je baby uit bed en probeer je het bij de volgende slaap weer.

Op gegeven moment weet je baby: Als ik huil, komt mama. Of papa. Als je baby wel weer verder slaapt door jouw aanraking en sussen, dan is er vertrouwen; mama is er als ik haar nodig heb. Lukt het een paar dagen/weken (afhankelijk van baby’s leeftijd en toestand) om dit zelfde patroon te bieden, dan ga je het heel langzaam weer afbouwen. Van twee handen, naar één hand en sussen. Van één hand en sussen, naar één hand en niet meer sussen, enzovoort.

Ik heb al vaak gezien hoe dit werkt, succes met deze tip!

Esther schreef dit blog voor inbakenen.nl
Er kwamen meer dan 130 reacties van ouders en hun ervaringen hierop. Wil je die ook lezen? Klik dan hier