loader image

Kopje: ‘Wat is er dan met je? Waarom moet je zo huilen? Heb je honger? Wil je slapen?’ Geen goed idee, vindt Esther. ‘Want een baby weet zo lang hij kan horen: als iemand een vraag stelt, moet er een antwoord komen. Een vraag eindigt zangerig, gaat aan het einde van de zin vaak de hoogte in. Dus die baby voelt: als er iets wordt gevraagd, dan “praat” ik maar terug. En dat doe ik door te huilen, want ik voel me niet lekker. Het is echt een wereld van verschil als je zegt: “Nou, schatje, kom jij maar eens even hier, ik ga je luier verschonen.”Dan denkt die baby: zij zal het wel weten, hier hoef ik helemaal niks mee,doe maar, klinkt goed. Als jij zelfverzekerd klinkt en er zit geen twijfel in je stem, stel je je baby eigenlijk gerust.’ Zo makkelijk? Eh ja, kennelijk.

Hele boek kopen? Klik hier voor meer informatie van de uitgeverij