loader image

“hihihi” ik heb mijn telefoon in de hand en sta te grinniken in de keuken. Mijn man vraagt wat ik lees. “Een berichtje van een moeder” antwoord ik zonder op te kijken. “Haar dochter heeft voor het eerst zonder zuchten, steunen en kreunen de nacht doorgeslapen dankzij mijn ‘dwangbuisje'”.

“Door een Puckababy?” vraagt hij belangstellend. “Nee, bijna goed, door een Pacco” zeg ik lachend. Ik heb nu al vijf jaar mijn eigen praktijk, inmiddels kan hij aardig meepraten over mijn ruime hoeveelheid uitleendoeken. Vrijwel alle uitleendoeken heb gekregen. Ik denk dat de helft van de fabrikant komt, om ouders goed geïnstrueerd mee te laten kennismaken. De andere helft komt van ouders, die ze zo beschikbaar hebben gesteld voor anderen die met hetzelfde probleem zitten.

‘Dwangbuisje’ heeft dus een naam, maar de moeder in kwestie was deze vergeten. Ik kan mij trouwens ook heel goed voorstellen dat je niet voor een app-je even terugloopt naar de slaapkamer om op het labeltjes te kijken hoe hij ook alweer precies heette.

Dwangbuisje klinkt overigens wel heel zielig en dat is inbakeren niet. Om dat goed te begrijpen moet je je verplaatsen in een pasgeboren baby. De meeste baby’s hebben namelijk tijdens de zwangerschap de laatste maanden, weken steeds meer ruimtegebrek ervaren in de baarmoeder. Door dat ruimtegebrek neemt de druk op de huid toe. En dat is een heel mooi fenomeen, want zo leert die huid (in samenwerking met de hersenen) steeds meer prikkels te voelen en te verdragen. Wel zo handig als je straks geboren moet worden door een veel te nauw kanaal en opgepakt wordt door allemaal verschillende handen.

Wat je met inbakeren dus doet is het kindje terugbrengen naar die fijne tijd met die druk op de huid zoals in de buik. Ik denk dat de meeste ontspannen baby’s zonder die druk (en dus zonder te worden ingebakerd) prima slapen. Maar er zijn er ook een paar bij die in de weken na geboorte onrustig zijn en voor wie deze druk net even dat beetje ontspanning geeft om goed door of in te slapen.

Zo ook bij dit meisje, na vierenhalve week pruttelen, steunen en kreunen in haar slaap, lukt het om met de pacco rustig de slaap te pakken. Daarnaast was het ook geen probleem meer om haar na het voeden in haar eigen bedje te laten slapen. En voor wie denkt dat mijn werk er dan op zit, die heeft het mis. Want ik kan ouders wel leren hun dochter in te bakeren, maar ik denk dat inbakeren een fase behoort te zijn. Ik app dus snel wat data naar deze ouders om weer even langs te gaan en het dan te hebben over ‘uitbakeren’ en dan neem ik gelijk de pacco weer mee, voor het volgende gezin.