loader image

Ze wordt met uitsterven bedreigd. Ik weet het zeker. Voor elk aaibaar dier dat met uitsterven wordt bedreigd is er wel iemand die zich hard maakt. En dit voelt als ‘mijn missie’. Ik moet en zal voorkomen dat de ‘diversiteit in het aanbod’ verdwijnt. Moeilijke zin, ik weet het, maar we hebben het hier over een met uitsterven bedreigd rompertje.

Ja, je leest het goed. Rompertje. Inderdaad. Ik heb geen keiharde cijfers, maar de winkelschappen -zou je die nog kunnen inzien dezer dagen- liegen er niet om, om dan nog maar te zwijgen over het online aanbod. Het gaat me niet om de kleur van de rompertjes, niet om de stofjes, niet om waar of door wie ze geproduceerd zijn, maar om de manier waarop ze in elkaar zitten.

Mijn favoriete rompertje heeft namelijk over elkaar geslagen stof op de schoudertjes en moet over het hoofd worden aangetrokken. Zoals ik al schreef, zij wordt met uitsterven bedreigd, want haar concurrent -voorzien van lintjes op de zijde- neemt de markt over.

Ik snap heel goed dat een rompertje met lintjes of drukkertjes op de zij heel verleidelijk is om te gebruiken. Dat hoeft namelijk niet over het hoofdje te worden aangetrokken. Zo’n piepklein babyhoofdje met fontanellen door een rompertje murwen, vraagt wat rust en geduld. Iets waar je je baby overigens heel veel plezier mee doet. Want, hoe langzamer je hem of haar aankleedt, hoe relaxter de aankleedsessie verloopt voor jullie beide. Als dit is wat je tegenhoudt in het gebruik van mijn favoriete rompertje, maak dan een mooi rond “opgewikkeld” rolletje van het hoofdgat, leg daarin het babyhoofdje, neem een pauze, en breng het kinnetje van je baby op zijn of haar borst. Je trekt zo heel rustig het rompertje over het hoofd.

Waarom met kin op de borst vraag je je nu misschien af? Dat is omdat baby’s in de buik ook met de kin op/richting de borst liggen. Deze positie zorgt voor meer ontspanning, het is een houding die bekend is. Als je het hoofd naar achteren trekt, tijdens het -van voren over het gezicht- aanbrengen van een rompertje of truitje, ervaart de baby vaak meer stress, omdat het in een overstrekkende positie van het lijf wordt getrokken.

Dus samenvattend twee argumenten vóór mijn lievelingsrompertje: rustig aankleden en het rompertje over het hoofd met kin op de borst aandoen geeft je een gelukkige baby in de romper. Nog een vermeend nadeel van mijn favoriete rompertje: “als je baby heeft gepoept en lekkage heeft naar de rug, moet dat over het hoofd.” Nee, dat is niet zo. Die over elkaar geslagen stofrandje zijn dus gemaakt, om het hoofdgat zo breed te kunnen maken, dat als het moet het rompertje over de schouders en heupen past. Lekker naar binnen slaan over de bevuilde plek en je beperkt de gele vlekken tot een minimum.

Als je dit allemaal leest, kun je je voorstellen dat het aan- en uitkleden van een baby gepaard gaat met veel meer verschillende houdingen en bewegingen dan in een lintjesrompertje. Dat is neerleggen en zoekend langs de babybuik, babyoksels en de zij naar het juiste lintje aan de goede kant te krijgen. Mijn favoriete rompertje -lieve papa’s en mama’s- draagt bij aan veel meer aankijken en veel meer bewegingen. Wist je dat bij meer dan 20% van de Amsterdamse kinderen boven de 6 jaar we een matige tot ernstige motorische ontwikkelingsachterstand vinden? *

Hoe meer verschillende bewegingen en houdingen er met een baby worden gemaakt en/of gegeven, hoe beter zijn evenwichtsorgaan en proprioceptie (positiegevoel van je lijf en ledematen) zich ontwikkelt. En dat heeft weer een gunstig effect op zijn of haar motorische ontwikkeling. Kortom het “lekker in je vel zitten” als baby, begint misschien wel met de juiste rompertjes in de kast. Zonder lintjes.

Tot slot; deel je dit bericht op je social media om mijn strijd te steunen?

* Onderzoek van de Hogeschool van Amsterdam in 2019