Tepel-speenverwarring?

babyverpleegkundige speenIk leg de telefoon neer en vergeet haar te bedanken voor de inspiratie. Een moeder van een vier weken oude baby belde. Ze was bij de verloskundige geweest en die had haar verteld over de babyverpleegkundige. Ze heeft een kleine vraag voor mij, of het schikt? ‘Natuurlijk, kom maar op!’, antwoord ik. Mag ik mijn zoon nu wel of geen speen geven op deze leeftijd? Hij huilt zoveel. Sabbelen op mijn vinger vindt hij fijn, maar ik heb toch liever beide handen vrij. Ik val in herhaling en zeg voor de tweede keer in korte tijd: ‘Natuurlijk.’
‘Maar hoe zit het dan met tepel-speenverwarring?’, vraagt ze. Ik leg haar uit dat zuigen op een speen heel anders is dan zuigen aan de borst.

Zuigen op een speen

Pre-logopedisten noemen zuigen op een speen niet voor niets: niet voedend zuigen (NVZ). Als je heel nauwkeurig gaat observeren, zie je dat een baby die zuigt op een speen, eigen duim of zelfs op zijn moeders wijsvinger gekenmerkt wordt door 4-6 korte zuigbewegingen. En dat na deze reeks niet altijd een slikbeweging volgt. Wel als er bijvoorbeeld speeksel moet worden doorgeslikt.

Zuigen aan de borst

Bij voedend zuigen ziet het er op ‘microniveau’ dan ook heel anders uit. Om te beginnen bij de duur; een zuigmoment aan de borst duurt twee keer zo lang als een zuigmoment op de speen of vinger. We hebben het dan gemiddeld over een seconde. En zo’n zuigmoment wordt altijd gevolgd door een slikbeweging. Deze voedende zuigbewegingen zijn ook heel ritmisch: zuigen, ademhalen, slikken, zuigen, ademhalen en slikken enzovoort.
Als dat niet zo is, verslikt het kind zich vaak en is meekijken door een professional zeer gewenst.

Voeden gaat goed

Voeden gaat goed, zegt moeder. ‘Nou, geef hem dan maar lekker een speen’, vertrouw ik haar toe. Bij voorkeur na het voeden, dan is hij lekker wakker, heeft zijn buikje vol en dat is het beste moment om kennis te maken met iets nieuws.
Als ik dan ook nog ongevraagd advies mag geven: Leen of koop een draagdoek, dan heb je helemaal je handen vrij.